برای درخواست همکاری یا پروژه با شماره 88275576-021 تماس بگیرید

تلاطم

گاهی صلب بودن را با ثبات احساسی اشتباه می گیریم. شاید تصور می کنیم برای چیزی بودن باید همیشه آن باشیم و متضادش هرگز در ما نمود پیدا نکند.

دلمان می خواهد همیشه شاد باشیم و فقط شادی را زندگی کنیم و به همین خاطر با کوچکترین ناشادی کلافه و ناراضی می شویم.

از سویی شاید در فرصت شادی، نتوانیم با تمام وجود شادی کنیم شاید چون بازهم نگران از دست رفتن آن هستیم و فکر میکنیم زمانی که این دقایق به پایان رسید چه کنیم؟! دوباره شادی را از کجا مهیا کنیم؟ با دردهایمان چه کنیم؟ ناشادی ها و غمهایمان را چطور پنهان، بی حس یا فراموش کنیم؟! حتی اینکه چرا علی رغم همه ی تلاشمان نمی توانیم همیشه شاد باشیم، بیشتر ما را عصبانی، غمگین و ناامید می کند.

آرزویمان آرامش است، بخاطر همین با کوچکترین ناآرامی بهم می ریزیم و به همین صورت وقتی خیلی چیزها را مطلق می خواهیم همزمان داریم نادانسته ترس فقدانش را نیز تمنا می کنیم.

نمی دانم اما شاید اگر احساسات را مانند موج های دریا، بالای موج را در اوج، پایین موج را در قعر و هر احساس و هیجان را در همان احساس زندگی کنیم حالمان بهتر شود.

نخواهیم ترسید اگر فرصت شادی را شادی کنیم و غم را غمگین باشیم و بیشتر رضایت خواهیم داشت اگر همه ی زندگی را بخواهیم بجای خواستن فقط شادی ها و آرامش ها و لذت ها.

احساسات مثل دریاست(پوزیدون) و باید هم مثل دریا باشد و نیازی نیست از دریا کوه صلب بسازیم تا قوی، منطقی، باثبات، مهربان یا خوب جلوه کنیم.

کهن الگوی پوزیدون

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *